Nasz patron

Potężny cudotwórca. Święty Kościoła Rzymsko- Katolickiego kanonizowany 17 kwietnia 1594 roku w Rzymie, najbardziej znany poza granicami kraju. Mocarz wśród świętych. To on, prawdopodobnie jako jedyny w Kościele, otrzymał obietnicę od Matki Bożej, że o cokolwiek będzie prosił Syna za jej wstawiennictwem, to się stanie. Do dziś jest to źródłem siły sprawczej św. Jacka.

Należał do Zakonu Dominikanów, zwanego również Zakonem Braci Kaznodziejów po łacinie Ordo Fratrum Praedicatorum (OP) Apostoł Północy. Apostoł Różańca. Patron Królestwa Polskiego i Litwy. Patron królów i papieży. Światło Północy, zwany również Światłem ze Śląska, bo oświetlał mroki ludzkich serc i drogę do zbawienia dusz. Patron młodzieży w III tysiącleciu. Pierwszy Polak Dominikanin i pierwszy Dominikanin w Polsce, ojciec założyciel Zakonu Braci Kaznodziejów w kraju Piastów, Rusi, Czechach i Karyntii.

Miał bezposredni wpływ na formację duchową bł. Czesława, bł. Bronisławy, św. Kingi, bł. Sadoka św. Janusza z Uppsali Jego imieniem nazwano miasta: w Kanadzie, USA , Peru i Boliwii. Hrabstwo w Teksasie nosi jego imię . W Polsce Gmina Młodzieszyn ma w herbie Jego postać. Góry w Ameryce Północnej i Południowej nazwane są imieniem św. Jacka.

Jego imieniem chrzczono statki i okręty wojenne . Jak informuje inskrypcja na grobie św. Jacka był on patronem marynarzy. Jego imieniem nazywano: szkoły, muzea, instytucje, organizacje. Największy obelisk świata o wys. 173 m nosi imię św. Jacka i upamiętnia jedną z najsłynniejszych bitew w historii Stanów Zjednoczonych stoczoną w 1836r pod miejscowością San Jacinto, która nazwę swą zawdzięcza św. Jackowi.

W Gdańsku najwyższa gotycka baszta wybudowana w XIVw, została nazwana „Jackiem” na Jego cześć i przetrwała w stanie prawie nienaruszonym do dzisiaj. Posąg św. Jacka stoi w panteonie świętych na attyce kolumnady Berniniego na Placu św. Piotra w Watykanie oraz w Sanktuarium Maryi w Lourdes we Francji. W bazylice św. Sabiny na Aventynie w Rzymie w głównym kościele dominikanów, jedna z dwóch kaplic poświęcona jest świętemu Jackowi stanowiąc świadectwo, że był jedną z najważniejszych postaci w tym Zakonie. Od 2008r , jedyna tablica w języku Polskim na zabytkach Rzymu – murach bazyliki św. Sabiny, informuje o św. Jacku, który z tej bazyliki ruszył na swą misję. Kościoły i kaplice pod wezwaniem świętego Jacka stoją na wszystkich kontynentach, nawet na kamiennej pustyni w Australii . W Polsce jest 64 kościołów i kaplic pw. św. Jacka.

Św. Jacek jest patronem diecezji w Polsce i Kanadzie.

Poświęcali św. Jackowi swoje dzieła sławni: architekci, malarze, rzeźbiarze, poeci i piosenkarze . Św. Jacek należał do najczęściej ukazywanych świętych w malarstwie włoskim w XVII w. Toskania we Włoszech, można powiedzieć bez przesady, że jest artystycznym regionem, poświęconym św. Jackowi. Tu, w największych świątyniach Florencji, Pizy, Sieny, Bolonii, w najbardziej godnych miejscach, są wielkie freski i obrazy przedstawiające św. Jacka, a w Piacenza w jednym kościele San Giovanni in Canale jest 12 obrazów i jeden fresk dzieła wielkich mistrzów renesansu. Tak bardzo kochała go Italia, że jego postać była w każdym dominikańskim kościele, w miastach- państwach Italii, był orędownikiem tak prostych i możnych ludzi tamtej epoki, fundatorów dzieł sztuki upamiętniających jego postać.

Urodził się w Kamieniu Śląskim k/Opola w Polsce w rodzinie rycerskiej, należącej do możnowładczego rodu Odrowążów, mieniącego się herbem „Wąsy nadziane na strzałę” .Herb szlachecki Odrowążów ma miasto Opoczno i miejscowość Odrowąż, będąca ich siedzibą rodową. Istniejący w Odrowążu kościół św. Jacka wg. legendy powstał w miejscu dawnego kościoła, którego lokalizację wbijając misyjny krzyż wyznaczył sam św. Jacek. Herb „Odrowążówkę”, związaną ze św. Jackiem, mają wpisaną, herby: 3 powiatów, 4 miast i 3 wsi w Polsce oraz 5 miast czeskich. Duchowy związek ze św. Jackiem podkreślił arcybiskup Damian Zimoń biorąc „odrowążówkę” do swojego herbu arcybiskupiego.

Św. Jacek ukończył szkołę katedralną na Wawelu w Krakowie. Studiował w Paryżu i Bolonii zostając doktorem prawa i teologii, był kanonikiem katedry wawelskiej. Przyjęty do Zakonu w 1220 r. przez św. Dominika – jest jedynym świętym kościoła, któremu założyciel dominikanów osobiście przywdział habit zakonny. Na misyjny szlak wyszedł z Rzymu, z grupą towarzyszy i bullą papieża Honoriusz III. Znakomity organizator, założyciel 32 klasztorów dominikańskich na terenach Polski, Austrii , Czech, Słowacji, Litwy, Prus, Rusi. Dał początek klasztorom dominikańskim w Austrii. Nawet utworzenie części klasztorów w Skandynawii przypisuje się Jego osobie. Twórca i Ojciec Założyciel Polskiej Prowincji Zakonu Dominikanów obejmującej i jednoczącej podzielone ziemie piastowskie. Pierwszy konwent złożył w Krakowie przy kościele pw. św. Trójcy i został jego pierwszym przeorem.

Świętość i mądrość wspierały jego pracę apostolską i dawały rozeznanie polityczne. Posiadał godność Kaznodziei Generalnego, najwyższą w Zakonie. Nauczał Ewangelii: Prusów, Jadźwingów, Kumanów, Mongołów. W imieniu Stolicy Apostolskiej podejmował działania dyplomatyczne mające na celu połączenie kościoła łacińskiego i prawosławnego oraz zjednanie Mongołów do wyzwolenia Ziemi Świętej z rąk Selżuków. Uważa się, że za jego przyczyną Mendog został pierwszym królem Litwy a książę Daniel Halicki królem Rusi. Prawdopodobnie to on doprowadził do objęcia ekskomuniką Krzyżaków. Jego dzieło apostolskie na Ziemiach Piastów uchroniło Polskę od zniknięcia z mapy Europy a heroiczna postawa zapobiegła wielkim zniszczeniom w wojnie z armią Mongołów Batu Chana.

Uczył miłości do Matki Bożej i Jej Syna, tak możnych, jak i prosty lud, głosząc wspaniałe kazania i dając przykład własnym życiem na wzór swojego Mistrza i pierwszych apostołów. Gorliwy propagator modlitwy różańcowej. Uznawany za autora hymnu „Bogurodzica”. Wzór i opiekun duchowy dla pokoleń dominikanów, którzy za jego przykładem i z jego imieniem w modlitwie, nieśli wiarę w Chrystusa na krańce świata. Wśród nich byli męczennicy: bł. Jacek Orfandel- Hiszpan, bł. Józef od św. Jacka- Japończyk, san. Jacinto Castaneda , również Hiszpan, zginęli oni za wiarę na Dalekim Wschodzie.

Była z nim Łaska Boża, a jego heroiczne czyny i dokonywane cuda, pozostały przez stulecia w ludzkiej pamięci. Przez wieki był również pośrednikiem w modlitwie i skutecznym orędownikiem o łaski Boże dla proszących. Na całym świecie w licznych kościołach i kaplicach są obrazy i rzeźby przedstawiające św. Jacka, czynione przez tych, którzy doznali sprawczej siły jego pośrednictwa. ” Poślij mnie Ojcze!”- tym zawołaniem zjednał sobie św. Dominika wstępując do jego Zakonu. Zawołanie to stało się drogowskazem współczesnej młodzieży, śmiało podejmującej się misji głoszenia prawd naszej wiary w trzecim tysiącleciu.

Zmarł 15 sierpnia 1257 roku w Krakowie, został pochowany w kościele św. Trójcy przy którym założył klasztor i w którym spoczywają po dziś jego doczesne szczątki w kaplicy nazwanej Jego imieniem. Papież Klemens VII w 1527roku ogłosił go błogosławionym, a Klemens VIII 17 kwietnia 1594 zaliczył go w poczet świętych.

Uroczyście obchodzono w 2007 roku 750 rocznicę śmierci św. Jacka, kulminacyjnym wydarzeniem była pielgrzymka ok. 2000 osób do Rzymu do bazyliki św. Sabiny, aby w ten sposób oddać hołd wielkiemu Polakowi w miejscu w którym wstąpił do Zakonu.U stóp Jego ołtarza, w bazylice św. Sabiny w Rzymie, modlili się Polacy w 30. wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Apostolską o rychłą kanonizację papieża Jana Pawła II. Na terenie Metropolii Górnośląskiej parafie św. Jacka znajdują się w następujących miastach: Gliwice – Sośnica (diec. gliwicka); w Stanowicach niedaleko Rybnika (arch. katowicka); w Kamieniu Śląskim (diec. opolska); w Kędzieźynie Koźlu – Cisowej (diec. opolska); w Opolu; w Katowicach Ochojcu.